De eerste stap op weg naar iets nieuws

(26-02-2013)

Italië en Europa dreunen nog na van de verkiezingsuitslag van gisteravond. De stemmen van de Italianen uit het buitenland moeten nog worden geteld, maar het beeld is helder. De onbestuurbaarheid die velen vreesden maar weinigen echt verwachtten is werkelijkheid geworden.

En toch... Als je er goed over nadenkt is de uitslag van gisteren helemaal niet zo vreemd. Italië maakt al jaren een diepe politieke, economische en morele crisis door. De corruptieschandalen stapelen zich op. De kloof tussen rijk en arm groeit. De jongere generaties hebben nauwelijks vooruitzichten. Al heel wat jaren beseffen Italiaanse ouders dat hun kinderen het veel slechter zullen krijgen dan zijzelf.

Dit is een land met een falende staat en een groot gebrek aan rechtvaardigheid. Waar burgers onderdanen zijn. Ze kunnen hun rechten niet laten gelden en zijn afhankelijk van gunsten. Dit is een land van cliëntelisme, sociale netwerken en familieclans. Waar politieke partijen en media alleen met zichzelf en hun eigen machtposities bezig zijn. Waar het vertrouwen in de staat en de politiek tot een nulpunt is gedaald. Waar alleen Berlusconi en Grillo daadwerkelijk voeling hebben met de kiezers. En daarom zijn zij de grote winnaars.

Berlusconi, omdat hij wederom haarfijn aanvoelt dat de Italianen zich afgeknepen weten door Monti. Omdat de mensen die op hem stemmen geen kranten lezen, hun informatie via de TV inwinnen en denken met hun portemonnee. Die al maar leger en leger wordt.

Grillo, omdat hij de woede en frustratie van miljoenen jonge (maar ook minder jonge) Italianen begrijpt en er een nieuw model tegenover zet: transparantie, eerlijkheid, solidariteit, meritocratie. Het gaat er niet om of het allemaal waar is. Het gaat erom dat Grillo de honger naar verandering ziet en een oplossing aanbiedt. 1 op de 4 kiezers heeft op zijn beweging gestemd. In het noorden, midden en zuiden van het land. Grillo is de eerste politieke leider die in het hele land mensen achter zich krijgt.

Italië heeft gisteren geen stem tegen Europa uitgebracht. Het is helemaal niet bezig met Europa. De Italianen hebben tegen een beleid van onrechtvaardige en te strenge bezuinigingen van Monti gestemd. Niemand denkt erover om uit Europa of uit de euro te stappen. Zelfs Grillo heeft zijn radicale opvattingen over het opgeven van de euro afgezwakt.

Italië is bezig om in de laatste fase van het Berlusconi-tijdperk een nieuw politiek landschap te creëren. Het land is, geheel in zichzelf gekeerd, bezig met wat misschien wel op termijn een heuse Italiaanse Revolutie wordt. Het is volstrekt niet te voorspellen wat het effect van 162 Grillo-aanhangers in het parlement zal worden. Maar dat alles anders wordt dan vroeger is duidelijk.

Het probleem voor Europa is dat deze omwenteling nu gebeurt. Middenin een schuldencrisis die voorlopig nog niet voorbij is. Maar zonder die crisis was deze golf van verandering er nooit gekomen. Revoluties gedijen niet in tijden van vrede en welvaart.

7 reacties op "De eerste stap op weg naar iets nieuws"

  1. 26-02-2013 GĂ© Bouwhuis zegt:

    Italiaanse revolutie? Lees je verslagen en berichten met veel interesse. Ben een week als tourist op Sicilië en de laatste dagen op Palermo aan het rondtoeren. Onvoorstelbaar hoeveel mensen slechts aan het overleven zijn, en niet alleen immigranten! Hoeveel jonge Italianen kennelijk doelloos hun dagen slijten. Dit gaat verder dan alleen de effecten van een economische crisis. Als buitenstaander gun je de mensen hier de door jou voorziene Revolutie en verandering, maar oude bomen zijn vaak diep geworteld.

  2. 26-02-2013 George Mulder zegt:

    Maar is niet juist dat in-zichzelf gekeerd zijn, het niet naar Europa en de wereld kijken het grootste probleem. Ik vind de geringe steun voor Monti eigenlijk anti-europees, en de man moet zich tekort gedaan voelen. De motivatie voor verandering komt ook uit Europa, en men moet toch bereid zijn in het Europese orkest mee te spelen. Die Grillo is wel fascinerend, maar klinkt eerlijk gezegd ook een beetje als een naieve Robinson Crusoe, alleen op een schiereiland. Nou ja, alleen...

  3. 26-02-2013 Romke Visser zegt:

    Een nuchtere en overtuigende analyse. Klasse om zo snel greep op de zaak te krijgen! Voor zover mogelijk... Blijf je graag volgen.!

  4. 26-02-2013 Henny La Macchia zegt:

    Heel duidelijk!!! Hoop nu echt dat er wat gaat gebeuren!!

  5. 26-02-2013 Dagmar Sporck zegt:

    goed (en weinig hoopgevend) verslag. laten we hopen dat degenen die namens Grillo de kamers in gaan daadwerkelijk gemotiveerd zijn om te veranderen en zich niet laten verleiden tot de oude politiek!

  6. 27-02-2013 Reinard Maarleveld zegt:

    Ik denk dat we in het Noorden van Europa helemaal niet beseffen hoe explosief de situatie in het Zuiden is (ook tav Griekenland, Spanje, Portugal). We schrijven die landen wel de wet voor (financieel) maar bieden ze geen alternatief of zelfs maar perspectief. "Als we je nog meer straffen mag je straks weer meedoen". Dat werkt niet. Geef ruime steun (= perspectief) bij ingrijpende hervormingen zou de strategie moeten zijn. Maar dat durven Angela, Francois en Mark thuis niet te vertellen.

  7. 04-03-2013 jitske veldfiets zegt:

    Deel de opvatting van George Mulder, maar kan hun dus egoïstische? blik ook begrijpen: nog nooit onroerendgoed belasting betaald? En nu wel? Waarom, dat hoefde toch nooit? En zo zullen er nog wel meer unieke afwijkingen zijn in het stelsel t.o.v. de andere Europese landen. Ik ken de verdere afwijkingen niet zo goed, maar ik denk wel dat men zich dient te realiseren dat ze niet meer alleen op de wereld zijn, de euro......wat heeft dat voor consequentie?? Opvoeden is een echt vak, wie kan deze giga afstand overbruggen? Meer nog: wie wil deze afstand overbruggen?

Geef een reactie



4 naar boven